Friesland 8 roeit ESRM



Mijn eerste kennismaking als niet-Fries met het heitelan dateert van de ERM 1991. Dat was de eerste keer dat ik aan deze geweldige wedstrijd/toertocht deelnam en sindsdien ben ik er toch wel een beetje verslaafd aan geraakt. In mijn optiek is het ‘t leukste jaarlijkse roei-evenement dat in Nederland gehouden wordt.
Ondertussen woon ik ruim 12 jaar in deze prachtige provincie en probeer ik als oprjochte Fries door ‘t leven te gaan. Alleen het lopen op Scherjons is nog voor verbetering vatbaar.

Wat maakt die roei-elfstedentocht nou zo leuk? Ik denk vooral het feit dat de wedstrijd een zeer hoog klooi-gehalte heeft.

Het begint altijd met voorbesprekingen waarbij van alles gedelegeerd wordt. Vervolgens worden er ploegjes samengesteld. In ons geval vijf maal twee roeiers en twee stuurlieden. Die ploegjes worden later dan weer gemuteerd. Vervolgens wordt de boot geprepareerd en is iedereen nog in de veronderstelling dat niets aan het toeval is over gelaten. Om de teamspirit te optimaliseren hebben wij, vrijdag 26 mei, voorafgaand aan de start in de Prinsentuin nog een heerlijke pastamaaltijd bij Harald thuis genuttigd om vervolgens optimaal voorbereid naar de start te wandelen.

Wij startten in de zgn. open categorie en ons team bestond uit de ploegjes:
– Jehannes de Boer en Harald van Beilen
– Gjalt de Haan en Pierre de Wildt
– Erik van Dijk en Henk Bles
– Wieger van Eyck van Heslinga en Peter Vogelaar
– Gregor Vos en Gerben de Boer
Met daarbij de stuurlieden Greetje Ypma en Saskia Steen. Als chauffeurs/begeleiders werden we ook nog versterkt door Kees de Jong en Alfred (broer van Harald) van Beilen.

De roeiploegjes hebben het relatief makkelijk. Zij hoeven alleen maar de boot op gang te houden en die zo snel mogelijk van A naar B en verder te verplaatsen. Daarvan worden ze moe en ze zijn daarom doorgaans blij als het einde van hun etappe in zicht komt. Het echt moeilijke en verantwoordelijke werk dient echter door de stuurlieden te gebeuren. Om hen draait zo’n beetje het totale slagen van de wedstrijd. Je kan nog zulke goeie roeiers hebben maar als de stuurlieden niet optimaal zijn is de hele onderneming kansloos. Zij moeten de boot, een gestuurde C2+ (in ons geval de Elzeline II) optimaal door de Friese elf steden loodsen, en dat deden Greetje en Saskia inderdaad!

Wij hadden als startnummer 37 en werden in het begin van de wedstrijd nog achtervolgd door een jongere Wetterwille ploeg met startnummer 38.

Uiteindelijk finishten wij op zaterdagmiddag, na een prachtige nacht en zeer warme dag, om 16.00.53 uur en daarmee hadden we een 13e positie veroverd in het totaalklassement en onze oorspronkelijke doelstelling van eindigen in de top tien bijna gehaald.

Zonder noemenswaardige problemen kunnen we terugkijken op een geweldige wedstrijd. Het is de bedoeling om de koppen nog een keer bij elkaar te steken om een en ander te evalueren zodat Wetterwille volgend jaar nog betere eindtijden kan scoren!

Gregor