Koude maar prachtige toertocht door het Būtenfjild

Na twee mislukte pogingen om de Jorwerttocht te roeien, kon op 14 april toch eindelijk de Bûtenfjildtocht wel geroeid worden met als pluspunten: geen ijs, perfecte  weerberichten,  de twee sluizen gebruiksklaar en - last but not least - een prachtige route door het Bûtenfjild met als einddoel Zwaagwesteinde.  

Met de Deislieper, de Elzeline IV en de Iijsfûgel roeiden we via de Grote Wielen  naar de Ryptsjerkerfeart met ter hoogte van Hurdegaryp de eerste sluis en een paar kilometer verder de tweede sluis. Helaas de tweede sluis was defect dus dat werd klunen.




Na de tweede sluis ging er een wereld open met prachtig roeiwater waarop je alle kanten op kunt. Jawel, alle kanten, dus ook de verkeerde.
Er vielen veel vogels te spotten en ook een groepje reeën.
In Zwaagwesteinde stond Dorus op ons te wachten om zijn duomaatje Jaap af te lossen maar helaas, Zwaagwesteinde hebben we niet bereikt. Gelukkig kon Dorus ons wel bereiken.


Na de lunch was het inmiddels half twee geworden en werd het tijd om aan de terugweg te beginnen. Bij de defecte sluis werden boten en riemen weer naar de andere kant gesjouwd. Op het laatste moment kwam Dick er echter achter dat de sluis inmiddels wel werkte, dus de Iijsfûgel ging alsnog via de sluis naar de andere kant. Margreet, nog bedankt voor jouw power bij de sluis die wel werkte!

Ok, niet alle pluspunten hebben we gehaald:
het weer was kouder dan verwacht, één sluis was defect, en de route liep anders dan gepland maar was zeker niet minder mooi en die minpuntjes gingen zeker niet ten koste van de stemming en het genot van natuurschoon.
Om kwart voor zes arriveerden we bij Wetterwille waar de boten grondig gespoten en schoongemaakt werden, hetgeen geen overbodige luxe was.

Al met al een zeer geslaagde tocht, die zeker nog eens op het programma zal komen want er valt daar nog veel te ontdekken.



Verslag Anke Postma
Foto's Karin de Ruijsscher