De marathonroute was ondertussen voor de tweede keer binnen 24 uur aangepast vanwege de verwachte harde zuidoosten wind (4-5 Bft). Alle meren waren uit het traject gehaald, waardoor er nogal wat kilometers over verschillende kanalen in de uiteindelijke route zaten. Vrijdagavond hebben we de botenwagen geladen met boten en materiaal en zaterdagmorgen om 6:15 uur was het verzamelen, botenwagen aankoppelen en vertrekken, waarbij we ook de Dauwtrappers nog konden uitzwaaien op het vlot bij Wetterwille. Bij RV ‘t Diep in Steenwijk was de logistiek weer uitstekend geregeld en konden we op ons tijdslot de boten, het materiaal lossen en de auto wegzetten. We werden ontvangen met koffie en een stuk heerlijke Blokzijler Brok vanwege het 40 jarig jubileum van de WWRM. Vervolgens was het boten opriggeren, tracker en startnr. installeren, materiaal controleren, omkleden en nog meer eten voor de broodnodige energie. Het was fris, mede door de harde zuidoosten wind. Om 8:30 uur gingen eerst de wherry’s van start en om 9:00 uur was het startschot en gingen eerst de C4’s, dan de C3’s en de C2’s als laatste weg.
Verslag van de Dipper
Het eerste deel in oostelijke richting naar Ossenzijl over het Kanaal Ossenzijl – Steenwijk was goed te doen met de wind enigszins mee. Vanaf km 15 roeiden we in zuidoostelijk richting en begon het gevecht met de wind op een enkel wat luwer stuk na. De klips zetten we op de binnenhendel van de riemen, waardoor de buitenhendel korter werd, de binnenhendel langer en dus het (kracht)moment groter, waardoor het roeien iets lichter werd. We wisselden ongeveer elke 8-9 km in de boot, waardoor we beurtelings op slag, boeg en stuur kwamen en de roeibeurten maximaal tussen de 16 en 18 km waren. Een enkele keer werd de wissel gecombineerd met een sanitaire stop op de wal. Nederland zat dit keer niet in de route, maar daarvoor was Giethoorn in de plaats gekomen. Om toch boven de 50 km voor een officiële roeimarathon te komen, mochten we in het zicht van de finish dus nog ‘even’ stuurboord uit zuidwaarts naar Giethoorn, vol in de wind over Kanaal Beukers-Steenwijk. De etappe tot voor Giethoorn was wel een van de zwaarste stukken vanwege de harde zijwind op het Steenwijker Diep en de golfslag die daarmee gepaard ging. Scherp onder de wal varen was het beste, maar om de boot daar te houden moest flink tegen gestuurd worden vanwege de zijwind met af en toe krachtige windvlagen. Niels zat op stuur en stelde daarom voor in de luwte in Giethoorn te wisselen. Didier zat ondertussen 18 km op slag en stelde daarom voor om veel eerder, na de Heerenbrug op het kanaal voor Giethoorn te wisselen. Na de brug was aan bakboord een luwte achter een groep bomen, waardoor de wissel weer snel en veilig uitgevoerd kon worden. Daar bleek het bankje van de slag los van het onderstel te zitten, maar dat werd gelukkig niet heel hinderlijk, omdat het bankje tijdens het roeien aardig stabiel bleef liggen. Al gauw kwamen we de eerste boten tegen die al op weg waren naar de finish. In Giethoorn roeiden we door smalle vaarten en moesten ook weer smalle en lage bruggen liggend en slippend gepasseerd worden. Af en toe was er bij de smallere stukken wat oponthoud door andere deelnemers die minder handig waren in het nemen van uitdagender passages en toeristen in elektrische bootjes, maar over het algemeen kon goed doorgeroeid worden. Toen we Giethoorn uit waren, kwamen we weer op het Kanaal Beukers – Steenwijk en was het heerlijk roeien met de wind mee met nog slechts een kleine 4 km tot de finish. Daar stonden het welkomst comité met drankje en de Elzeline IV ploeg ons al op te wachten. Na het afriggeren, een warme douche en het omkleden stond boven in de kantine een welverdiende kop soep klaar voor de deelnemers. Wij waren derde geworden, dus helaas geen prijs voor de mannenploeg dit jaar. Ondanks de wind is er gezien de tijden stevig geroeid. Wij eindigden met een tijd van 5:28:45.6 uur. Dat komt neer op een gemiddelde pace van 3:13.4 min/500 meter (ca. 9,3 km/uur). Met name de wind en een paar van de uitdagender passages met een aantal opstoppingen had het gemiddelde behoorlijk omlaag gehaald, maar dat mocht de pret niet drukken: er was goed geroeid. In de kantine hebben we nog gewacht op de prijsuitreiking, want de vrouwen van de Elzeline IV waren eerste geworden. Daarna was het botenwagen halen, laden en terug naar Wetterwille waar we tegen 18:00 uur waren. De Dipper hoefde niet direct opgeriggerd te worden dus dat scheelde. De Elzeline IV moest direct weer klaar gemaakt worden voor Rondje Froskepolle, de wedstrijd voor de jeugd de volgende dag. Al met al was het weer een mooie dag en leuke en sportieve roei-ervaring samen.
Verslag van de Elzeline IV
Onze damesploeg begon dankzij een degelijke fysieke en mentale voorbereiding met vertrouwen aan de marathon. We hadden langere stukken geroeid, de bijzondere verrichtingen geoefend en voor drie dagen eten ingeslagen.
Na de start hadden we de wind mee en we haalden al snel eerder gestarte C4-en en wherry’s in. Daardoor zaten we mooi voor in het veld toen we rond 15 km een petgatbrede rietpol tegenkwamen die voor lichtelijke chaos en opstopping zorgde. Met wat kunst- en vliegwerk lukte het om deze hindernis heelhuids te passeren en konden we weer door. De wind trok ondertussen steeds meer aan. Sommige bruggetjes en smallere stukjes waren vanwege die wind wat lastig te passeren, maar op een paar wiebelige (en voor een enkele roeister ook angstige) momenten na kwamen we ook hier goed doorheen. De omgeving was prachtig. Onderweg was er van alles te zien: rietsnijders, pittoreske huisjes, ooievaars en dotterbloemgrasland. Dankzij goed watermanagement hoefden we tussendoor niet aan wal en konden we om de ca. 8 km in de boot wisselen. Tijdens die wissels werkten we snel even een halve krentenbol, pannenkoek, dadelbal of banaan en wat drinken naar binnen. En dan gingen we vlot weer door.
We gingen de tweede helft gelijk op met de C2 van Het Spaarne en de C3 van Hemus en haalden elkaar steeds weer in. Sommige stukken hadden we de wind pal tegen, wat de tocht echt pittig maakte. Op een paar plekken werden we aangemoedigd door onze supporters. Dat gaf ons extra moraal. Op het Steenwijkerdiep haalden we een paar boten in die wel moesten aanleggen om hun blaas te legen. Het kanaal Beukers-Steenwijk deed z’n naam eer aan: we moeten elke slag tegen de wind in beuken. Voordat we Giethoorn ingingen wisselden we voor de laatste keer. Eva loodste ons met sterk stuurwerk door Giethoorn met de vele bruggetjes en smalle stukjes. We zijn daar nog door een stel Zuid-Aziatische toeristen in een sloep op de foto gezet. Eenmaal terug op het kanaal roken we de soep en konden we de laatste km’s weer stevig op de benen. We finishten na een eindsprint in een tijd van 5:16:54 uur (voor de liefhebbers: dit is gemiddeld 3.06 min/500 meter en 9,7 km/uur). Daarmee waren we eerste in ons veld en zesde van alle deelnemers.
Na een drankje op het vlot en een hoognodige sanitaire stop konden we Niels, Stefaan en Didier binnenhalen. In de kleedkamer ontvingen we, net als tijdens de Head eerder dit jaar, complimenten over onze oranje-roze teampakjes en turtles. Daarna de boot weer ontmanteld en ontruimd. Daarbij concludeerden we dat zo’n tweederde van de meegenomen krentenbollen, reepjes en bananen ongebruikt weer terug kon naar Leeuwarden. Na de soep kregen we onze prijs uitgereikt: we gingen allemaal met een originele Gieterse Punterkoek naar huis. Op de Wetterwille hebben we met z’n allen de Elzeline IV weer klaargemaakt. Al met al een mooie en sportieve dag waar we met voldoening op kunnen terugkijken.
Voor meer uitslagen, foto’s en info zie https://wwmt.tdiep.nl/