Zondagochtend ….. ‘the day after’. Het is nog steeds een en al bedrijvigheid bij Wetterwille. Boten worden weer naar hun plaats gebracht, er wordt opgeruimd, schoongemaakt, geëvalueerd met ploegen en vrijwilligers, nageëvalueerd door de ERM-commissie en dan wil iedereen graag naar huis om toe te kunnen geven aan de vermoeidheid en het slaapgebrek. Toch brengt Caroline het nog even op om een gesprekje met ons te voeren.
Hoe kijk jij terug op deze 40e ERM?
Caroline: “Ik kijk er weer op terug als een fantastisch feest. Het is heel fijn om iedereen weer veilig terug te ontvangen hier bij Wetterwille.” Het weer speelde deze keer wel een belangrijke rol. Op onverwachte veranderingen kan niet altijd geanticipeerd worden. Andere jaren werd bijvoorbeeld al bij de captains meeting aangekondigd dat in verband met het weer de route ingekort ging worden.
“Maar nu werden we midden in de nacht verrast.” (door het feit dat het team van Wetterwille op het Slotermeer in de problemen was gekomen door een bui met zware windstoten. Red.) Het lastige was dat het heel plaatselijke hoosbuien waren. Dus werd besloten om de meren te vermijden en de route in te korten. Er waren teams die contact met de commissie opnamen en zeiden: “doe niet zo raar; het is hier windstil en spiegelglad; hoezo alternatieve route?” Caroline: “Maar goed, een besluit is een besluit. En voor hetzelfde had het weer kunnen gebeuren want ook op de Galamadammen is een flinke hoosbui geweest. Dus hoe kijk ik terug? Weer heel leerzaam, een ervaring rijker, bijzonder dat ik deze 40e editie heb mogen helpen organiseren.”
Voorzitter sinds 2014
Toen Caroline bij Wetterwille kwam roeien werd ze al vrij snel gevraagd voor de functie van instructie in het bestuur. Kort daarna gaf Bram Streefland, die toen voorzitter van de ERM-commissie én wedstrijdleider was, aan dat hij meer ondersteuning wilde. Caroline werd toen gevraagd of zij voorzitter van de ERM-commissie wilde worden. Dat was in 2014.
Wat doe jij als voorzitter zoal?
Caroline vertelt: “We zijn begonnen met alle klussen toe te wijzen aan groepjes of personen zodat iedereen zijn eigen taak heeft.” Zelf begint Caroline in oktober/november al met het aanvragen van vergunningen bij de gemeentes; heeft zij contact met het Wetterskip over de stromingen bij Dokkum en Harlingen; met de Provincie over de vergunning om het water te mogen gebruiken op de manier waarop het gebruikt gaat worden. “Het aanvragen van alle vergunningen is dus mijn taak geworden maar iemand anders zou dat net zo goed kunnen doen. En verder ben ik vooral aan het verbinden, de vergaderingen regelen, ervoor zorgen dat alles wordt vastgelegd. Die verbinding is dus wel het belangrijkste.”
Heb je bijzondere herinneringen aan één bepaalde ERM?
Het antwoord is direct duidelijk: “Ja, dat was verleden jaar. Toen deed ik zelf mee met de 'Reidhintsjes'.” Al jaren wilde Caroline de ERM zelf roeien en na overleg met de commissie is het er verleden jaar van gekomen. Dus vlak voor het begin droeg zij haar taken over aan de mede-commissieleden en zei “jullie moeten het verder zonder mij doen want nu ga ik de tocht roeien.”
Het mooiste was de binnenkomst. “Het voelde zo als ‘thuis komen’. Dat was een fantastisch ervaring want je bent echt kei-kapot maar je wordt ontvangen, je krijgt eten, er is gezelligheid en iedereen is vriendelijk. Dat stuk heb ik echt als heel fijn ervaren”.
Heb je er dingen van opgestoken nu je aan de andere kant meedeed?
“Oh zeker. Als roeier ben je er absoluut niet mee bezig wat er bij Wetterwille allemaal gebeurt.
Wat ik heb geleerd is dat de fijne ontvangst - bij de finish maar ook gedurende het hele traject - het belangrijkste is. Je ziet onderweg de reddingsbrigade, je ziet de stempelposten, je ziet hoe goed alles is georganiseerd waardoor het mogelijk wordt gemaakt om deze tocht te kunnen roeien. Het laagdrempelige van de ERM vind ik het allermooiste. Eigenlijk kan toch bijna altijd alles.”
Complimenten
Er zijn ook deze keer weer heel veel complimenten geweest van mensen. Bijna alle leden van de vereniging (die niet op vakantie waren) werken heel hard met elkaar. En dat geeft dus die verbinding die zo belangrijk is. Caroline: “En dat doen we toch maar mooi met elkaar.”
Heb je tips voor ploegen die voor de eerste keer meedoen?
Volgens Caroline is de walploeg het belangrijkste. Zij moeten de roeiers ontzorgen. Op tijd bij de wisselplekken zijn, helpen bij het in- en uitstappen, ondersteunen, motiveren en aanmoedigen.
“Wij als roeiers moeten het natuurlijk doen maar het één kan niet zonder het ander.
Er zijn ploegen die ervoor kiezen om zelf te rijden maar ik zou dat nooit doen. Als je het goed geregeld hebt met een walploeg dan kun je zelf veel meer genieten.”
Generatiedingetje
Er was een studentenploeg die vrijdagavond vroeg “waar zouden we kunnen wisselen?”
Caroline: “Ja, wij geven alleen aan waar je niet mag wisselen en verder mag je dat zelf bepalen. Deze mensen hadden zich daar nog niet zo in verdiept maar ze waren van plan om het dan maar in ‘de steden’ te gaan doen. Tsja, dat is ook een optie. De jongere generatie gaat er nu eenmaal wat gemakkelijker mee om. Die zijn niet zo van alles van tevoren organiseren. Mijn eigen zoon is ook zo. En dat vind ik heel mooi.”
Hoe zie jij de toekomst van de ERM?
“Nou in ieder geval over tien jaar de 50e editie.”
De organisatie heeft nog wel wat op het wensenlijstje staan. “We willen heel graag de shirts aanbieden via een webshop; dat bespaart hier werk en je hoeft geen ‘nee’ meer te verkopen. We hopen daarbij mee te kunnen liften met de ‘high visible’ shirts waar Wetterwille nu mee bezig is; dat kan geld besparen.” Op digitaal gebied verwacht Caroline op dit moment niet veel veranderingen. Er wordt op alle stempelplaatsen al digitaal gestempeld. “Deze digitale stempelkaarten kunnen van de website van de ERM gedownload worden. Volgens mij wordt hier weinig gebruik van gemaakt; de meeste teams vinden die fysieke stempelkaart juist zo leuk; dat hoort bij de sfeer en de traditie van de Elfstedentocht.”
Verjaardagscadeautje van het bestuur
Tijdens de captains meeting afgelopen vrijdag hield Ernst een toespraakje en benoemde dat het 40-jarige jubileum als een soort verjaardag voelde. Als zogenaamd verjaardagscadeautje ontvingen alle leden van de commissie een bloem van porselein die je in de tuin kunt steken. “Dat vond ik echt een leuk gebaar.”
Tenslotte
Uit de interviews van de afgelopen maanden is wel gebleken hoe belangrijk teamwork is.
De ERM-commissie is een fantastisch team waarin iedereen zijn eigen taken vervult.
Caroline: ”Het mooiste is dat je het als team doet want in je eentje gaat het niet lukken. Het gaat om de onderlinge verbinding en klaar staan voor elkaar.”
