Rond de afgesproken tijd komen twee C2-en terug van hun wekelijkse roeitocht. De boten worden bemand door Albertus, Henriëtte, Laura, Karin, Mark en Wytze. Daniëlle doet vandaag niet mee. Speciaal voor het interview komen ze eerder terug van hun rondje. Normaal roeien ze tot 10.00 of 10.30uur. En als de boot na de tocht niet is afgeschreven, zit er soms ook nog wel een kopje koffie op de Groote Wielen in. Maar deze vrijdag drinken ze koffie met ons.
Het begin
Hoe hebben de roeiers de weg naar Wetterwille gevonden en dan natuurlijk ook hoe is dit groepje ontstaan? Inmiddels roeit deze groep al sinds 2024 iedere vrijdagochtend met elkaar.
Voor Wytze was de motivatie duidelijk. Na zijn pensioen had hij meer tijd. Wytze vertelt: "Ik was op zoek naar een sport die je ook nog op hogere leeftijd kan beoefenen en roeien leek mij altijd wel leuk. Ik vind alles leuk wat op het water is. Of in het water of bij het water. Ja, dat is eigenlijk mijn motivatie.”
Laura kwam via een collega die inmiddels is gestopt en bij Wytze in de afroei groep zat weer terug bij het roeien. Ze had tijdens haar studententijd geroeid en wilde eigenlijk altijd weer gaan roeien. “Vervolgens een beetje zoekend, roeiend de winter door, en de korte instuif. Toen deden op een gegeven moment een paar mensen van deze groep mee. Ik was nog op zoek naar een groepje en toen hebben ze mij geadopteerd.”
Ook Mark had al geroeid als student. Toen hij naar Leeuwarden verhuisde, wilde hij het roeien weer oppakken. Op advies van Susan sloot hij zich bij dit groepje aan. “Kom maar bij dit clubje, dan leer je ook mensen kennen,” kreeg hij te horen. “En daar ben ik in blijven roeien.”
Chemie in de groep
De rest van de groep was tegelijk begonnen tijdens de afroei van september 2024. “Op een of andere manier was er heel veel plezier en chemie in de groep. En het was gewoon gezellig, hartstikke gezellig.”
In de loop van de tijd zijn er enkele mensen afgehaakt, maar er zijn dus ook weer nieuwe leden bij gekomen. Omdat de groep het zo gezellig vond en graag wilde borgen dat ze bleven roeien, werd gezocht naar een vast moment dat in ieders agenda paste. Hierbij werden door sommigen zelfs werktijden aangepast. Het werd vrijdagochtend. Aanhakers blijven welkom, maar dan wel op deze tijd.
“Het is handig dat iedereen van dit groepje bereid is om ‘s morgens om 8.00 uur of om 8.15 uur op het vlot te staan. Dat we daarmee blijven roeien. En dat is gebeurd.”
Er bestaat geen slecht weer
De groep heeft een ongeschreven regel, ze proberen trouw te blijven aan het vaste tijdstip op vrijdagochtend en zo vaak mogelijk samen te roeien. Bij weer en wind wordt er geroeid. Ze hebben daar zelfs een motto voor: “Er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding.” De combinatie van mentaliteit en ‘diehard’ zijn heeft ervoor gezorgd dat de groep nog steeds de hele groep is.
De C3 is populair
Karin heeft het op zich genomen om de boten af te schrijven. Zodra duidelijk is hoeveel roeiers er aanwezig zijn, schrijft ze op tijd de boten af. Vrijdagochtend is een populair roeitijdstip. Het valt ze op dat ook de andere vrijdagochtendroeiers vroege vogels zijn.
“We zijn heel blij dat er een C3 bij komt, want die blijkt vaak bezet te zijn op vrijdagochtend.”
Roeiafstanden
Over het algemeen roeit de groep plm. 10-15 km., zoals een rondje stad, een rondje Goutum, via de Grote Wielen richting Giekerk, naar de Tegeltjesbrug enz. “Leeuwarden heeft wat dat betreft zo veel mogelijkheden; alle rondjes doen we wel.” Behalve de lichtjestocht vinden ze een toertocht over het algemeen nog wat te lang. Mark heeft weleens de tocht naar Dokkum geroeid, maar dan alleen de heenweg.
Gedeelde hobby's
Danielle en Mark houden naast het roeien beiden van hardlopen. Ook de hobby 'water' wordt binnen de groep gedeeld. Voor Wytze gaat het om alles wat zich op, bij of aan het water afspeelt. Albertus houdt naast het roeien ook van zeilen. Maar er wordt ook gezongen door Laura en Albertus.
Lief en leed
Ondanks de gedeelde hobby’s, zien de roeiers elkaar eigenlijk alleen op de vereniging.
Mark is recentelijk vader geworden en zelfs de poppeslok (kraambezoek Red.) is op Wetterwille gehouden. Wel is er genoeg aandacht voor lief en leed zoals voor Daniëlle haar vijftigste verjaardag en voor Henriëtte, die een tijdje niet mee kon doen vanwege een val met de fiets.
Roeien is vooral wat hen bindt. Eén keer per jaar gaan ze wel ergens koffie drinken. Bijvoorbeeld in de tuin van Wytze in Hempens. “Gezelligheid staat wel hoog in het vaandel.”
Lof voor Wetterwille
Op de vraag wat ze van Wetterwille als vereniging vinden, antwoordt Laura: “Als startend roeier voelde het voor mij direct als een heel open vereniging. Mensen spraken je aan, stelden zich voor en hadden belangstelling voor onze vorderingen. Er is veel aandacht voor de instructie; dat is echt heel goed geregeld, ook qua veiligheid.
Verder doe je mee bij de ERM, bardienst, open dag enz. "Je voelt dat we het echt met elkaar allemaal moeten doen als vereniging”.
Albertus wil er ook wel iets over zeggen. Het roeien op de laatste Olympische Spelen in 2024 was voor hem aanleiding om ook met roeien te beginnen. Hij had zich eerder aangemeld bij een andere roeivereniging buiten Leeuwarden maar daar ging het nogal moeizaam.
Hij vertelt: “Ik wilde graag zo snel mogelijk lessen volgen maar dat kon daar nog wel een tijd duren. Op een avond ben ik gewoon hier een keer naar toe gereden en zag één en al bedrijvigheid. Ik wist niet wat ik zag. Ik werd gelijk aangesproken door een aardige mevrouw, onze vroegere voorzitster zo bleek later. Ik kon de week daarop naar de open dag komen en weer een week later zat ik al op les. De vriendelijkheid en hartelijkheid viel gelijk op.”
Extra lof voor de instructeurs.
Henriëtte ervaart ook een grote betrokkenheid en bevlogenheid. Ze benadrukt nog even de instructeurs. “Wat een appèl wordt er gedaan op deze mensen; en ze staan er gewoon, altijd! Je wordt even apart genomen als er iets niet helemaal goed gaat; ze nemen daar veel tijd voor. Het viel mij zo op hoe gedreven die mensen zijn om jóu iets bij te brengen in hún vrije tijd. Af en toe heb je van die pareltjes en deze vereniging heeft ze.
Toen we afroeiden hadden we voor de trainers een taart gemaakt met een foto van onze groep erop. Die foto is lange tijd de profielfoto van onze appgroep geweest.
Vrijwilligerswerk bij Wetterwille
Karin is toevallig net in de toercommissie gestapt. De klussendag is er nog niet van gekomen omdat er op zaterdag altijd wel andere sportactiviteiten zijn met de kinderen.
Mark heeft een tijdje in de materiaalcommissie gezeten maar is daar wegens drukte weer mee gestopt. Incidenteel wil hij wel dingen doen.
Albertus heeft het te druk met zijn werk om structureel iets te gaan doen.
Wytze is het al een tijdje van plan, maar het is er nog niet van gekomen. Maar hij gaat zeker aan iets meedoen.
Henriëtte en Laura en ook de anderen helpen incidenteel met activiteiten mee zoals de ERM en de open dag.
Een wedervraag
Op onze vraag of ze wellicht zelf nog iets te melden hebben wordt er een vraag gesteld waarbij de rollen opeens worden omgedraaid.
Welke indruk hebben jullie van ons groepje gekregen en waarom hebben jullie ons gekozen om te interviewen?
Nu is het aan ons om een antwoord te geven.
Anke: “Wij zien jullie als een heel leuk enthousiast hecht groepje. En waarom jullie?
We doen Spotlight nu ongeveer anderhalf jaar en zijn begonnen met mensen die bekend zijn binnen de vereniging. Vanaf het begin hebben we echter al gezegd dat we later ook mensen gaan vragen die wat minder bekend zijn. Omdat niet iedereen het aandurft, ontstond het idee om eens een groepje te vragen. Caroline Cosijn, die ook bij Spotlight zit, wist dat er op vrijdagochtend een vrij vaste ploeg roeit en zie daar ……. nu zitten jullie hier.”
Artikel Mart Smeets
Albertus vertelt dat Mart Smeets een heel sympathieke column heeft geschreven over de roeisport, naar aanleiding van de Olympische Spelen in 2024. Hij wil dit graag met iedereen delen.(zie foto) De kop van het artikel luidt: ‘Deze roeiers mogen van mij sporters van het jaar worden. Met zijn allen’.
Albertus: “Het komt erop neer dat er bij de meeste sporten een enorme prestatiedrang is, het gaat alleen maar om winnen. Roeiers hebben dat ook wel en zijn natuurlijk trots op hun prestatie maar het is een kwestie van gewoon heel goed je best doen en het wordt niet een heel erg egostuk. Roeiers maken zich niet groter dan ze zijn. Zo zouden alle sporters het moeten doen.”
